Dergiden

MÜZİK KULÜBÜ
DANIŞMAN ÖĞRETMEN:
Didem ÖZBAKIR
Yağmur ne güzelde yağıyor içinden geldiği gibi bir damlasıyla nasılda can katıyor toprağa. Suya hasret toprak nasılda aldırmıyor canının acımasına çarpmasıyla yağmur damlalarının.Gök nasılda kutluyor yağmurun yağmasını şimşekler çaktırarak,nasılda aydınlatıyor geceyi ;delip geçiyor gürültüsüyle.
Yağmurun yağması iyidir.Kim söyleyebilir ki aksini.Taşıp dolan dereler mi,suyla savrulan ağaçlar mı?Yağmurdan ıslanan adamlar mı?Ve yine de diyorum ki iyidir yağmurun yağması.Sesi yalnız bırakmaz insanı.Hasretler,düşler ayrılıklar,o tatlı yolculuklar yağmur altında hatırlatır eski bir şarkıyı.
Karlar altında başlayan macera devam etmeli yağmur damlalarıyla yürümemizi zorlaştıran o çamura inat.Ve veda etmeliyiz kavurucu güneşle beraber bu coğrafyaya.
Gideceğin yer sevdiklerinin yanı olsa da zordur insanın alıştığı yerden uzaklaşması.Bu kadar yüksekten düzlüğe iniyor olmak ürkütür insanı.Kızlar oğlanlar tarlaların yolunu tutarken gitmek sanıldığı kadar kolay olmaz.Sevinçle hüznün bir arada olduğunu kanıtlayan bir gidiştir bu.Hayatı öğretirken öğrendik bizde bir çok şeyi.Ders bitti sananlar yanılıyor.Mezun olmak bu hayat okulundan sanıldığı kadar kolay değil aslında.
Siz eski kara tahtadan yapılmış bir tenis masasında tenis oynadınız mı?Eski model bir teybe bağlanmış bir mikrofonla okuma bayramı yapmaya çalıştınız mı?İşte burada öğrendiğimiz en önemli şey hiçbir şeyin imkansız olmadığıdır.
Hoşça ve sevgiyle kalın
Didem ÖZBAKIR
(Bu sayı ayracımız olsun;
Kaldığımız yerden başlayalım diye seneye.)